Dames recreanten 02-12-2014 HODO – HV Kwiek

Hollandscheveld uit, altijd lastig. In ieder geval voor sommigen van ons om er te komen, want Hollandscheveld ligt gedeeltelijk op de schop. Gelukkig was Suzan niet voor 1 wegomleiding te vangen en kon precies op tijd bij ons aanschuiven in de kleedkamer.

We moesten het vandaag doen zonder onze Babs, die druk aan het werk is allerlei patiëntjes te verwennen ergens in Zutphen en zonder coach Anita 1. Anita 1 is een soort blanke hulppiet en moest Sint helpen met het sorteren van de pakjes voor de juiste schoorstenen.
Voor de rest waren we compleet. Tineke kan weer een beetje zien met het gehavende oog en met 1,5 oog wil het best. Riëtte was wel een beetje duf, maar die gooiden we wel wakker.
Anita 2 zat wel op de bank en die was heel goed voorbereid. Na een uitgebreide tactische bespreking in de kleedkamer werd de basisopstelling en het wisselbeleid uit de doeken gedaan. Vragen? Geen vragen! GAAN
HODO blijft voor ons toch wel een moeilijk te bespelen team. Je gaat gauw in hun ritme mee en dat is niet het ritme waar wij normaal de chachacha op dansen. Het eerste doelpunt kwam dan ook van de kant van HODO. Een onderhands schot die nog net door een handje van Suzan van richting werd veranderd, waardoor Irma op het verkeerde been stond. We kregen er niet echt vat op en ook in de aanval konden we lastig de gaatjes vinden. Bovendien heeft HODO ook een uitstekend keepende doelvrouw. Vooral laag kon ze veel schoten keren.
Na een mooi uitgespeelde aanval van onze kant kon Hilleen vanuit de hoek voor ons de score openen. Doorzetten was het credo, maar het tempo kwam niet echt van onze kant. Met een beetje hulp van de verdediging wist ook Margrit de keeper van HODO op het verkeerde been te krijgen. 1-2 voor ons. Ook de 1-3 kwam van de hand van Margrit. Konden we weglopen?
Nou niet echt dus. Een klein blundertje van Irma ( gebeurt gelukkig maar eens in de 5 jaar) zorgde voor de 2-3.
Bijna tegen het eind van de 1e helft zette opnieuw Margrit met een mooie schijnbeweging de stand op 2-4. Hiervoor was ze al een paar keer vies bij de werp-arm gepakt, maar pas bij de 3e keer werd hier een penal voor gegeven. Suzan, die vandaag het vizier niet helemaal scherp had, miste deze helaas. Wervelende ruststand 2-4.
Tegenwoordig hebben we ook een schrijvende reporter, maar door drukke vergaderbezigheden was die iets te laat om een goed verslag te kunnen doen. Vorige keer kon ze het bijna niet bijhouden (20 doelpunten), nu hoefde ze niet te schrijven, maar ze had het met de ogen dicht bij kunnen houden.
Na de rust gingen we proberen het talloze publiek toch een iets enerverende show voor te schotelen.
Nieuwe tactische elementen werden in de rust besproken. Jessica begreep het niet helemaal, want die vond dat er nu toch wel heel veel mensen cirkelloper waren. Anita legde haar maar even rustig uit, dat we van speelhelft gewisseld waren en dat die cirkellopers dus de verdedigers waren en ja die stonden allemaal op de cirkel.
Goed wakker Jessica!
Het begon voor ons redelijk wervelend. Een snelle bal opbreng kon goed afgemaakt worden. 2-5
Een paar aanvallen van HODO verder werd er bij ons even niet attent gereageerd in de verdediging en ze kwamen weer dichterbij. 3-5
We waren steeds voornemens een aanval snel te beginnen, speelden op de break door 5-1 te verdedigen, maar het wilde niet echt lukken. We vervielen net zo gemakkelijk weer in de , door HODO gedicteerde, Engelse wals. Tineke kon nog 1 keer met een snelle passeerbeweging de 3-6 aantekenen, maar toen moesten we toch echt ons kanon in stelling brengen. Op de cirkel kwamen we er niet meer door. Gelukkig kwam Petra er halverwege de 2e helft achter dat de keepster van HODO alle lage ballen tegen hield en na een paar keer het houtwerk getest te hebben kwam ze toch echt op schot. Met een paar prachtige ballen in de kruising zorgde ze voor een echte hattrick.
Klasse Peet, een beetje laat, maar nooit te laat.
Ondertussen probeerde HODO van alles. Wij stonden nu echt goed te verdedigen en blokten vele ballen. Vooral Suzan heeft veel tegen gehouden, zij het dan niet allemaal met haar armen, maar vooral met haar benen en super gespierde buik. Na afloop onder de douche werden de blauwe plekken gelijk zichtbaar. Ff niet in de bikini Suus en in de slaapkamer gelijk het licht uit.
Tussen de prachtige doelpunten van Petra door, kwam er nog 1 van HODO tussendoor.
Wij bleven aandringen en proberen. Toch nog een keer met een schijnbeweging proberen. Dat werd echter op onorthodoxe wijze tegen gehouden door de Hollandscheveldsche verdediging. Opnieuw een penalty voor ons. Deze keer had ook Suzan de bril opgedaan 4-10.
HODO kon nog 1 keer scoren doordat bij ons een contactpuntje verkeerd stond opgesteld in de verdediging, maar daar bleef het bij 5 – 10.
We spelen normaal wat later op de avond. Vandaag moesten we er om 19.00 uur staan. Je kon merken dat het voor sommigen te vroeg kwam. (geen kopje koffie?, geen dutje op de bank na het eten? geen idee.) Na het douchen werd het een hele zoektocht na het tasje met de diamanten en andere sierraden. De een zocht een plastic tas, de ander blijkbaar een bruine tas en bedoelden ze nou dezelfde tas of een toch een andere tas, had Anita de tas of toch ergens onder in de kledingtas?
Babylonische spraakverwarringen.
Het duurde even, maar uiteindelijk had iedereen haar eigen sierraden en geld terug.
We hebben gewonnen en dat hadden we beloofd. Een belofte die we van te voren via de groeps-ap aan onze trouwe, maar ernstig zieke fan, Vic, hadden gedaan.
Vic de overwinning hebben we opgedragen aan jou !