Dames recreanten: HV Kwiek – HODO

Aantreden tegen HODO, altijd lastig. Bovendien had HODO deze keer een grote supportersschare meegenomen. We moesten er tegenaan dus. Barbara kon er deze keer niet bij zijn en dat scheelt toch een afstandskanon.

Gelukkig hebben we een nieuw lid erbij, onze hoop in bange dagen, Melanie.
In de kleedkamer had Jessica vooraf een opbeurende peptalk over dode eenden en hun partners, over haar werkzaamheden bij de dierenambulance op de fiets, over smijtwerkzaamheden i.p.v. begraven en verdere goede daden. Tot op het bot gemotiveerd verlieten we daarna de kleedkamer.
Binnen no-time stond het 1-0 doordat Tineke met een schijnbeweging het complete midden blok op het verkeerde been zette. Het goede gevoel was er (dachten we). Het taaie HODO was niet van haar stuk gebracht door deze snelle opening. Het vervolg ging niet zo makkelijk. Margrit kon, na goed aandringen van onze zijde, toch de 2-0 maken. Maar dit pas na ca. 16 minuten en nadat ze eerst geel had gekregen van, de goed fluitende, Edwin. Altijd goed dat frustratie wordt omgezet in adrenaline.
De felheid van Margrit werd zo beloond.
HODO kwam terug via een rare onderhandse slingerbal die zowel voor de verdediging als voor Irma te geleerd was. 2 -1 wat een stand! Het was lastig spelen en zoals zo vaak in deze competitie stonden er aan beide kanten weer super keepers op het doel. Opnieuw proberen in de aanval.
Druk vanaf de linkerkant. Zowaar kon Jessica de aanval feestelijk afsluiten met een prachtig doelpunt vanuit de rechterhoek. 3-1. Niet lang daarna kon na opnieuw een goede aanval, Tineke een doelpunt bij laten tekenen. Net als je dan denkt dat het dan beter gaat scoort HODO vanuit het niets de 4-2.
Vlak voor het einde van de eerste helft werd Tineke nog even op een aparte manier tegen de grond gewerkt. Dat mocht niet van de scheids en daarom kon Suzan een penalty nemen, die ze goed benutte.
Met een stand van 5-2 mochten we even rusten.
De Anita’s vonden toch dat we meer gebruik moesten gaan maken van onze 3 wissels. Dus gewoon een stapje harder lopen en vaker de break proberen.
Zo gemakkelijk als gezegd was het nog lang niet gedaan. HODO kwam snel en goed terug.
We bleven proberen. Snel een bal opbrengen en zuiver aanspelen. Margrit kon vandaag het hardste lopen van iedereen. (Zeker extra gemotiveerd omdat ze jarig is) Het resulteerde wel in 2 mooie doelpunten. 1 x door het midden en ook een prachtige vanuit de hoek.
De verdediging van ons werd feller. Vooral Marjo blokte de ene bal na de andere. We kwamen er beter uit en gaven elkaar goed rugdekking. Wat er dan doorheen kwam was voor Irma en die stelde niet teleur. HODO heeft in de 2e helft geen doelpunt meer kunnen maken.
Wij gelukkig wel. Petra was vandaag een beetje ongelukkig in de afronding, maar ze redde de eer door een prachtig schot in de kruising. Onhoudbaar voor welke keeper dan ook.
Het lukte vandaag niet zo goed vanaf de cirkel. HODO kwam ook niet zo ver uit en dan is het daar wat lastiger aanspelen. Gelukkig zag ik zowel Marjo als Melanie op de tribune zitten bij de kampioenswedstrijd van de heren. Ik hoop dat ze goed op de vliegertjes van Jack gelet hebben, want dan zijn er zeker mogelijkheden op de cirkel.
Nu kwamen de meeste schoten van afstand. Tineke en Margrit scoorden beide nog een keer en dat bracht de eindstand van deze sportieve wedstrijd op 10-2.
En om met Irma’s woorden te spreken: “na zoveel calorieverlies in de wedstrijd moeten de goddelijke lichamen weer op peil gebracht worden”. Gelukkig had de jarige Margrit heerlijke taart meegenomen en omdat Irma wel heel veel calorieën verloren had deze wedstrijd mocht zij 2 stukje.