Dames recreanten HV Kwiek – SVWW 3 17-03-15

Eigenlijk waren we echt compleet vandaag. 2 coaches op de bank, 3 wissels en Lilian en Jessica achter de wedstrijdtafel. Dat kon veel moois brengen.

SVWW is een ploeg wat graag veel mag lopen in de aanval. Daardoor zijn ze altijd wat lastig te verdedigen. Irma was nog een beetje snotterig en grieperig, maar stond er toch. Ze had alleen haar verkeerde shirt meegenomen in een vlaag van verstandsverbijstering, maar goed een kleinigheidje hou je altijd.
Petra opende vandaag de score. Dit keer niet met een hoog schot, maar zeer verrassend, ook voor de keeper van SVWW, strak laag in de benedenhoek. Toch liet de verdediging zich niet zo snel verrassen zou later blijken. We hadden moeite in de aanval om de bal in de touwen te jagen.
Barbara had het vizier ook nog lang niet scherp staan en toen ze eindelijk dichterbij het doel kwam, (knalhard op de paal) mocht ze gaan wisselen.
Het liep niet zo soepel in de aanval. Af en toe een uitschieter. Margrit kon 1 van die goede aanvallen knap afmaken na zo’n 10 minuten spelen. Eindelijk de 2-0. Vanuit het midden ging het niet zo goed, de hoek daarentegen kwam vooral aan de linkerkant een paar keer mooi vrij. Zowel Hilleen als Margrit wisten daarvan te profiteren. Ze maakten respectievelijk de 3- en de 4-0.
SVWW had nog veel meer moeite met scoren. Zij kwamen er helemaal niet door. Het loopspelletje hadden we aardig door en er werd collectief goed verdedigd. De ballen die toch op doel werden geschoten, waren een prooi voor onze doeltijger Irma.
Barbara was ook weer in het veld gekomen en had de lenzen even schoongemaakt. Dat hielp, vlak voor rust maakte ze de 5-0
In de rust vonden de Anita’s toch dat de snelheid omhoog moest. We hadden ten slotte niet voor niets 3 wissels. Nou nog even wat vitaminewater en wonderdropjes en terug in het veld.
Melanie is na jarenlange afwezigheid nog niet helemaal op schot, maar fel is ze nog wel. Ze dreigde de bal te verliezen, maakte een soepele beweging naar rechts, dook op de bal en draaide al zitten de bal zo onder haar door zodat het leek of ze net een ei had gelegd. Ze plukte de bal tussen haar bene weg, gaf hem aan Barbara, die zo schrok dat ze de bal in 1 beweging door achter de keeper werkte.
Pff heel bijzonder moment in de wedstrijd.
Maar dat was niet de opdracht van onze coaches. Break lopen dat moesten we en zo geschiede.
Door snel de bal opbrengen van Irma, vervolgens goed aanspelen en vangen werden een aantal breaks verzilverd. We liepen uit naar 9-0.
Ondertussen werden we aangemoedigd door de toegestroomde heren. In plaats van omkleden en warm lopen, werden ze vanbinnen verhit door onze snelheid en soepele acties. Als in trance bleven ze kijken, volkomen geboeid door ons prachtig handbalspel.
Babs werd waarschijnlijk op haar beurt weer geïnspireerd door de vele heren. Bovendien had ze nog een speciale fan, gewapend met camera en stappenteller, op de tribune zitten. Ze scoorde 4 x achter elkaar. 1x door de benen van de keeper, 1x via een 1-2tje met Marjo, van afstand strak in de hoek en 1x samen met Suzan op de break.
SVWW werd steeds moedelozer. Ze kwamen er echt niet door. Tot hun frustratie had Irma alle ballen. Ze probeerden het wel, maar niets lukte. Bovendien stond iedereen goed te verdedigen. Goede rugdekking en goed fel op de bal.
Suzan kreeg eindelijk ook haar kansen op de break. Goed gezien kon tweemaal achter elkaar de lange bal gespeeld worden. Suzan was steeds snel weg vanuit de rechterhoek en kon het mooi afmaken.
Inmiddels stond het 14-0.
We wilden heel graag de 0 houden, maar de “eretreffer” werd toch gemaakt door SVWW. Een leep onderhands schot zorgde voor de 14-1.
Uiteindelijk had Barbara het laatste woord met de 15-1.
Na afloop werd onder het genot van een peacan cake nog even wat hobbeltjes glad gestreken. Er zaten nog een paar knoopjes in de spieren, die weggemasseerd moesten worden. Tenslotte moeten we as zaterdag al weer met elkaar aandraven in dirnlkleid en lederhose en dan moeten we weer fris en fruitig met elkaar kunne proosten.