Dames recreanten: HV Kwiek – VSG

Eindelijk onze eerste wedstrijd. De vorige wedstrijd was afgezegd omdat het Friese team waar we tegen zouden gaan spelen geen team op de been kon krijgen en geen sporthal had. Tja dan wordt het lastig handballen.

De dames van VSG kwamen vanuit Slochteren voor het eerst naar Hoogeveen. Normaal spelen ze midweek competitie en ze dachten daar dit jaar ook weer ingedeeld te zijn. De jonge meiden waren een beetje van slag toen ze hoorden dat ze ingedeeld waren in de recreanten poule. Ze zouden proberen zich een beetje in te houden. Nou zegt Petra verontwaardigd, dat hoeft echt niet hoor “Wij zijn de top van de recreanten”
O die Peet, ook altijd zo heerlijk eerlijk.

Ons team was compleet, ook al zaten er dan 2 achter de wedstrijdtafel. Dit seizoen zijn we uitgebreid met Margrit Ensing en Hilleen Prins (het wordt steeds gezelliger op de dinsdag, kom gerust eens langs !)
We begonnen aftastend aan de wedstrijd. De lange meiden van VSG schoten wel een paar keer van afstand, maar er werd van onze kant goed verdedigd en geblokt. Onze schoten waren ook niet meer dan speldenprikken en bepaald niet gevaarlijk. Toch was het VSG die op 0-1 kwam. Een bekeken afstandschot verdween achter Irma in het net. Zo die was nu ook wakker. Het gebrul van achteruit kwam langzaam op gang. Na 17 minuten en nog steeds 0-1 op het scorebord, vond ze het echt welletjes. Na de kreet: “Peet doe ‘s gek !!” (die tot aan in het centrum te horen was) schoot Petra van schrik de bal keihard in de kruising. Hè, hè het werd 1 -1
De oude diesels kwamen op stoom. De aanvallen werden sneller en gevarieerder. De 2-1 werd vrij vlot daarna gemaakt doordat Tineke via een schijnbeweging vrij kwam voor het doel. Er werd nog wel wat balverlies geleden, daar moet nog wel wat aan gewerkt worden. Margrit (afkomstig van dames 1) moest duidelijk nog een beetje wennen. Tja Margrit hier worden de ballen niet altijd strak aangegooid. De recreanten zijn wat creatiever, soms ter hoogte van de knie, soms met een verraderlijke stuit of een halve meter te ver naar achteren of naar voren, maar echt het went snel hoor.
Verdedigend zijn we echt goed hoor. De dames van VSG kwamen er niet aan te pas. We blokten dat het een lieve lust was. Jessica kreeg zelfs, na de wedstrijd, van de scheidsrechter een compliment dat ze zo goed stond te verdedigen op de hoek, met vooral prachtig voetenwerk. ( nou ja, moeilijk zeg ze is ook pedicure !) Irma keepte ook als vanouds. Een rots in de branding. Scorend gingen we langzaam, maar met regelmaat. Petra liet de tegenpartij genieten van haar strakke schoten. Via een (nu zere) hand van de verdediger dwarrelde nummer 3 in het doel. Madelien werd weer eens vakkundig naar de grond gewerkt, penal !!. Suzan benutte deze perfect. De laatste loodjes voor de rust waren voor Lilian, een strakke bal door het midden en een, echt prachtige bal van veruit de hoek, zorgde voor de ruststand 6 -1.
Nou meiden van VSG, ik zou zeggen na de rust er toch maar stevig tegenaan !.

Wij deden ons tegoed aan de dopingdropjes van Anita en ondertussen luisterden we naar een peptalk van de andere Anita.
Na de rust moeten we meestal ook weer even langzaam op gang komen, maar ik denk dat we deze keer heel bijzondere dropjes hadden, want Petra scoorde al vlak na de rust de 7-1.
De break, dat hadden we nog niet gedaan en we hadden toch 3 wissels. Dus Suzan en Madelien wilden ervoor gaan. Dat ging prima, Suus scoorde 8-1 en Madelien scoorde 10 en 12.
Tussendoor hadden we iets te enthousiast verdedigd en kregen we een penal tegen. Het bracht de 8-2 op het scorebord.
Tineke probeerde nog een keer met een schijn door de verdediging te komen. Dit ging met vallen en opstaan, maar het lukte toch; 9-2. De meiden van VSG werden er moedeloos en radeloos van. Ze bleven proberen, liepen zich het schompes voor de verdediging, probeerden allerlei systemen, maar niets hielp. Wij verdedigden met man en neus.
Margrit kreeg een bal keihard op haar neus. Wat Petra nog even op luide toon herhaalde zodat iedereen op de tribune en op de bank ook precies wist waar Margrit de bal gekregen had. OP HAAR NEUS. Dat meisje van VSG schrok echt en zei: “ik dacht dat ik een gat zag” Ja zei Suzan droog, dat klopt, een neusgat.
Het tekende de sfeer. Ondanks dat de meiden van VSG er niet aan te pas kwamen, bleef het een fijne en sportieve pot om te spelen. De meiden van VSG weten nu dat recreatief niet hetzelfde is als afgeschreven en dat ze gewoon voluit kunnen handballen.

Rest mij om de eindstand te vermelden 12-3. Marjo en Anita te bedanken voor de geweldige scorebordjournalistiek, Richard voor het fluiten ( er waren volgens mij zelfs scouts voor deze scheids aanwezig in de zaal) en het publiek voor weer de massale steun.