Dames recreanten Kwiek – Vivendi 7-2

Vooraf was het een beetje spannend of we wel een team op de been zouden krijgen. De voorgaande wedstrijden was het steeds zo, dat het maar goed was dat er een speelster niet was.

We hebben nu nl zo’n groot team (ach ja wie wil er nu niet bijhoren, het gezelligste team van Nederland en omstreken) dat als iedereen er is, we niet eens voldoende shirts hebben.
Maar… de jaren gaan ook tellen en na een paar wedstrijden in het nieuwe seizoen komen ook weer de pijntjes.
Irma en Madelien konden niet meedoen. Hun APK was verlopen, ze moesten eerst in de revisie en een “doorsmeer” beurt hebben. Riëtte en Petra hadden andere maatschappelijke verplichtingen. (Dat is het hè, ze willen ook nog overal wat te vertellen hebben.)
We waren dus een beetje uitgedund en dat tegen Vivendi. Dat bracht toch wat zenuwen teweeg.
Lilian ging voor de gelegenheid op doel. Voortijd had ze haar rek- en strek oefeningen gedaan zodat ze lekker soepel was in het kruis om de benen naar links en rechts uit te schuiven.
Het openingsspel was aftastend. Ook Vivendi heeft een uitstekende doelvrouw en onze Lill stond sterk te keepen. Het duurde weer erg lang voor het eerste doelpunt viel. Margrit viel de eer te beurt, via de doelpalen zorgde ze met een messcherp schot voor de 1-0.
Niet zo veel later scoorde Vivendi de 1-1.
We stonden natuurlijk weer sterk te verdedigen. Dat is toch wel onze kracht. Zo konden we ook met een uitgedund team goed stand houden. Aanvallend mis je toch een beetje schotkracht. Vivendi verdedigde erg statisch. Het was lastig om er door te komen. Het was ook nog eens bloedheet in de sporthal. Volgens mij dachten ze dat het een beachhandbalwedstrijd zou zijn. Hadden we het maar geweten, dan waren we zeker in de bikini gekomen. (Alhoewel met Vic zijn zwakke hart is dat misschien niet zo’n goed idee, krijg je straks weer zo’n mond-tot-mond actie en wie moet dat dan doen, zoveel BHVers)
Na 20 minuten kwam Hilleen ineens aangegaloppeerd en met een vernietigend schot bracht ze ons weer op voorsprong. Dat wordt nog eens een echte, scoort nu bijna iedere wedstrijd. Super Hilleen.
Dit was ook gelijk de ruststand.
In de rust moest iedereen even aan het water en aan de zuurstof, tjee wat was het warm in die hal.
Na de rust ging de strijd eigenlijk op dezelfde manier verder. Vivendi liep veel, maar werd niet echt gevaarlijk. Wij konden aan de andere kant ook geen potten breken. Zowel onze Lilian als de goalie van de tegenpartij hielden hun doel knap schoon.
Na 10 minuten kwam er van Vivendi weer een strak schot op doel, die Lilian knap pareerde, maar in de rebound sprong een speelster van Vivendi opeens de cirkel in, langs Margrit die volledig verbouwereerd stond te kijken, toen ze de bal met een enorme stomp toch in het doel kreeg.
Stand gelijk 2-2.
Vivendi was een taaie noot, maar langzaam begonnen we de noot te kreken. Door toch te blijven lopen kregen we wat gaten. Met een laag schot van afstand kon Tineke de stand op 3-2 brengen. Een mooie aanval met een goede loopactie van Margrit zorgde voor een even goede afronding, 4-2. Vivendi begon moe te worden en wij spraken onze reserves en 2e adem nog maar eens aan. We probeerden ondanks de hitte en de weinige wissels, toch de ballen op snelheid op te brengen.
Het doel van de Vivendi keepster werd bestookt met worpen. Uiteindelijk moest ook zij, capituleren.
We kregen er met goed samenspel en kort gespeelde snelle acties toch nog 3 in.
Lilian hield voor de rest haar doel schoon zodat de eindstand 7-2 in ons voordeel was.
Onze Suus bedankte in haar slotpleidooi het tot tranen geroerde publiek en wij gingen zielsgelukkig onder de, al weer hele hete, douche.