HVZ/Vivendi – HV Kwiek Dames recreanten 10-04-2015

Alweer de laatste wedstrijd van het seizoen. Als we deze winnen zijn we 2e in de competitie met evenveel punten als de koploper, maar met een slechter doelsaldo.

We spelen maar een beperkt aantal wedstrijden per jaar en toch hebben ze het bij de bond zo weten in te plannen dat we 3x een jarige hebben op de speeldag. Vandaag is het de beurt aan Irma.
Uiteraard zingen we haar toe tijdens de begroeting.
Jessica begint vandaag op de bank en ze blijft ook op de bank, want ze voelt zich niet zo fit en dat is al een tijdje zo bekent ze. Ze deelt ons vandaag dan ook mede dat ze er voorlopig even een punt achter zet. Ze wil eerst weer 100% fit worden. Heel erg jammer, maar begrijpelijk. Jessica bedankt voor je inzet en we hopen je nog wel te zien op de tribune (of achter het scorebord, altijd handig haha) het volgende seizoen.
Ook voor Barbara is het de laatste wedstrijd. Zij gaat naast het werken in Zutphen (wat ze al een tijdje deed) ook wonen in Zutphen. Barbara ook jij heel erg bedankt en heel veel succes en plezier in je nieuwe woonplaats. Maar Barbara moet vandaag nog wel even aan de bak en dat doet ze. Ze zorgt via een mooie break voor de 0-1.
HVZ/Vivendi is wel een taaie noot om te kraken. Ze hebben een paar goeie handballers in hun midden. Bovendien misten wij vandaag ook onze rots in het midden, Marjo. Ze kwamen dan al snel langszij. 1-1
Door het ontbreken van Jessica speelde Suzan vanaf de hoek en dat is een positie die haar wel ligt. Ze kan van hieruit snel vertrekken voor de break. Door goed aanspelen van Irma kon ze hieruit dan ook de 1-2 maken. Ook de 1-3 kwam van de hand van Suzan en wel vanuit de hoek.
Ondertussen stond onze verdediging weer als vanouds. Melanie verving Marjo zowel op de cirkel als in het midden van de verdediging. Vooral in de verdediging stond ze haar mannetje. Er kwam niemand door in het midden. Op de cirkel ging het ook lekker. Ze wist alleen, ondanks flinke aanmoedigingen van Irma, nog niet te scoren, maar dat lijkt een kwestie van tijd.
De eerste helft bleven we lekker doorgaan. Barbara tekende voor de 1-4 en 1-5 en Margrit wist een bal vanuit de hoek in de touwen te werpen. HZV/Vivendi kwam er niet door en als ze erdoor kwamen hadden we de jarige job. Ze gooide haar lenige benen weer alle kanten op en nog belangrijker, precies goed getimed. Daardoor konden we met 1-6 gaan rusten.
Na de rust was het opeens heel andere piece of cookie. Wat we ook probeerden we kwamen er niet meer door bij HVZ/Vivendi. Ze verdedigden een stuk feller en de schoten die op het doel kwamen werden of goed gekeerd of troffen het houtwerk. Zelfs de (2 ) penals konden we er niet in krijgen.
Onze tegenstander wist wel 2x te scoren. Zo kropen ze dichterbij en voor ons gevoel kroop de tijd mee. Het schoot niet op. Pas na 18 minuten wist Hilleen met een venijnig schot vanuit de hoek de marge weer te vergroten naar 4 punten; 3 – 7.
We moesten het nog even 7 minuten vol zien te houden. Tineke was inmiddels op een rare manier met een hoekworp te vallen gekomen, waarbij ze, naar later bleek, zowel haar elleboog als ribben gekneusd heeft. We vochten als leeuwinnen. Irma gooide er nog een heuse spagaat tegenaan (en dat terwijl ze toch echt weer een jaartje ouder is geworden), maar kon daarmee niet de 4-7 voorkomen.
Dit was gelukkig wel het laatste doelpunt deze wedstrijd zodat we uiteindelijk met 4 – 7 gewonnen hebben.
Tijdens de taart zei Anita Booy tussen neus en lippen door ook dat ze gaat stoppen als coach. Niemand reageerde, niemand die het serieus nam. Toch bleef ze er op hameren dat ze echt stopt. Nou Anita nog maar even een paar maandjes over nadenken. Wat moet je zonder ons. Dan zit je alleen nog maar met Piet opgescheept, dat kan toch niet de bedoeling zijn. Zonder gekheid, Anita, als het zo is, dan is het zo en dan kunnen we je alleen maar bedanken voor al je goede zorgen de afgelopen jaren, maar eigenlijk kunnen we je dropjes, zakdoekjes, elastiekjes, maandverbandjes, kaartjes etc. nog niet missen.