Handbal is emotie!

Zondag toch even wat langer blijven hangen in de sporthal. De B-meiden moesten zonder wisselspelers aantreden tegen het lager geklasseerde SVBO.

Gezien het scoreverloop en het fanatieke spel aan beide zijden werd in de loop van de wedstrijd al snel duidelijk dat dit geen gelopen race was.
Wilde in de rust naar huis maar dat lukte niet omdat deze wedstrijd te interessant was………
De wedstrijd kantelde in de tweede helft, Kwiek had het zwaar, kon niet wisselen, kwam moeilijk tot scoren, voelde de pijntjes steeds meer.
Maar ze bleven knokken. De emoties liepen steeds verder op en ook in het veld gebeurde er veel.
Shannon verdraaide haar knie in een actie waardoor de laatste 7 a 8 minuten er zelfs met een speler minder gespeeld moest worden.
Onze meiden knokten voor wat ze waard waren maar ook SVBO deed er nog een tandje bij. De duels waren op het randje en erover heen.
Marit ging gestrekt na hard ingrijpen vanuit SVBO kant en had ook een aantal minuten nodig om weer in de benen te komen.
Het publiek liet van zich horen (pure emotie) de tranen begonnen te vloeien (verdriet, gevoel van onrecht)………….en Kwiek verloor helaas met 1 punt verschil.
Toch vind ik dat de meiden uiteindelijk zelf de winnaar zijn. Gevochten als leeuwinnen maar net te kort gekomen.
Trots mogen jullie zijn en hier wordt je uiteindelijk alleen maar sterker van. Dames van SVBO gefeliciteerd met de overwinning maar voor mij zijn de meiden van Kwiek winnaar maar levert het helaas geen punten op. Jullie hebben er echter een fan bij.
 

 

Een fan van de B-meiden!